نقطه سر خط

چندی پیش در مکانی تفریحی نشسته بودم. و غرق در لذت دیدن درختان و جوی ها و پرندگان . و  ضبط بوفه آن مکان تفریحی هم در حال پخش. که با صدای علیرضا افتخاری و خواندن «تنیده یاد تو» تکانی خوردم  و حسابی توی ذوقم زد.  البته  لحن خواندن این ترانه با خواندن شجریان فرق داشت.اما نکته این بود که  « میهن ای میهن» که ردیف شعر بود را نیز حذف کرده بود. و پس از« به سوی تو بود روی سجودم » نیز خواند:« ای خدای من»!! که در هیچ کجای متن اصلی چنین چیزی دیده نمی شود و مضمون شعر ملی ست و برای میهن سروده شده.

البته گاه پیش می آید که خوانندگان برخی ابیات شعری را حذف می کنند که معمولا برای کوتاهتر شدن ترانه است و ضمن آنکه به اصل و معنی شعر لطمه نمی زند. چنانکه شجریان هم دوبیت از همین شعر را حذف کرده اما ابیاتی ست که حذف آن ها به کلیت شعر لطمه نمی زند و مضمون آن را تغییر نمی دهد و آن هم برای کوتاهتر شدن شعر جهت آهنگ سازی بوده. ولی کار آقای افتخاری به نظرم جالب نبود. ردیف شعر که میهن ای میهن بود حذف شده بود و اصلا کل شعر را زیر سوال برده بود. و در واقع مقصود شاعر گم شده بود. چرا که مخاطب شاعر میهن بوده است . ودر نهایت آقای  افتخاری می گوید ای خدای من!. البته منظور اینجانب این نیست که مخاطب خدا باشد یا میهن باشد کدام بهتر است.  هر چیزی جای خود دارد  شعری که دررابطه با خدا باشد و عرفان و....جای خودش، شعر درباره معشوق زمینی جای خود وشعرمیهنی هم جای خود. ضمن آنکه تغییر یا حذف ابیات (به ویژه شاه بیت هایی که در شعر، مقصود اصلی شاعر است) به هیچ عنوان جایز نیست.

(شعر «میهن ای میهن» سروده ابوالقاسم لاهوتی ست. که با مضمونی ملی و برای میهن سروده شده و توسط استاد شجریان هم خوانده شده است.)

                       تنیده  یاد  تو در تار و پودم ، میهن ای میهن

                       بود  لبریز از عشقت وجودم ، میهن ای میهن

                        تو  بودم  کردی  از  نابودی و با  مهر پروردی

                       فدای نام تو ،  بود و نبودم ، میهن  ای  میهن

                       فزون تر گرمی مهرت اثر  می کرد ،  چون  دیده

                       به حال پر عذابت می گشودم ، میهن ای میهن

                       به هر مجلس به هرزندان،به هرشادی به هرماتم

                       به هر حالت که بودم با تو بودم، میهن ای میهن

                       اگر  مستم  اگر  هوشیار ، اگر خوابم  اگر  بیدار

                       به سوی تو بود روی سجودم ، میهن ای میهن

                       به  دشت  دل گیاهی جز گل رویت  نمی روید

                       من  این زیبا زمین را آزمودم  ، میهن ای میهن