نقطه سر خط

رفته بودم تهران

ششمین نشست سالانه سازمان های غیر دولتی-تهران 22 و 23 شهریور 85

همیاران غدا؛شورای هماهنگی سازمان های غیردولتی، چند ارگان دولتی، و شبکه تشکل های زیست محیطی برگزار کنندگان همایش امسال بودند و مدیریت همایش با شبکه تشکل های زیست محیطی بود.

نخستین نشست سالانه سازمان های غیر دولتی در بوشهر و در سال 1376 اتفاق افتاد و دومین در مشهد در سال 1380سومین در کرمان در سال 1381چهارمین در یزد در سال 1382پنجمین در همدان در سال 1383

همایش دو روزه برگزار شد. عنوان کلی همایش تعامل با دولت بود! مکان همایش هم سالن مشارکتهای شهرداری تهران بود. سالن کوچکی که جمعیتی از نمایندگان سازمان های غیر دولتی سراسر کشور و برخی دولتی ها را به تعداد حدودا 120 نفر در خود جای داده بود. روز نخست پس از ایراد سخنان خانم توسلی دبیر همایش، جناب پورمحمدی  وزیر کشور حدودا یک ساعت و 10 دقیقه سخنرانی کرد.

دکتر طریقت نیز سخنران بعدی بود که کمی با سانسور مجبور شد حرف بزند. و بعد پانل بود. با حضور نماینده وزارت کشور، معاون وزارت رفاه، معاونت فرهنگی شهرداری تهران،نماینده سازمان مدیریت و برنامه ریزی.و موضوع کلی هم چگونگی تعامل دولت با سازمان های غیر دولتی بود .

برنامه بعد از ظهر هم کارگاه بود.

4 کارگاه:

کارگاه نخست: توسعه اجتماعی(چگونگی حضور سازمان های غیردولتی در برنامه ریزی ها و تصمیم سازی ها)

کارگاه دوم:توسعه پایدار(محیط زیست،منابع طبیعی و توسعه پایداربا رئیکرد تعامل سازمان های غیر دولت و سازمان های تخصصی دولتی در این زمینه)

کارگاه سوم:زنان و جوانان و کودکان(سیاست ها و برنامه های سازمان های دولتی در حوزه جوانان و زنان و کودکان و نقش سازمان های غیردولتی)

کارگاه چهارم:معیشت پایدار(توانمند سازی جوامع محلی در ارتباط با کاهش فقر و ایجاد  معیشت پایدار)

روز دوم ادامه کارگاه ها بود . پایان هر کارگاه که نمایندگان دولتی ها هم حضور داشتند نتایج نوشته شد و بعد از ظهر  نتایج هر کارگاه گزارش شده و در پایان هم بیانیه و گزارش نهایی همایش.

در حاشیه:

1)بیشتر تشکل های شرکت کننده ، خیریه ها که به عنوان ان جی او های سنتی شناخته می شوند بودند و از تشکل های مدرن کمتر نماینده ای به چشم می خورد . تقریبا می توان گفت گروه همدان و گلستان جز جوانترین گرو ههای شرکت کننده بود.

2)برای نخستین بار، هتل های خانم ها و آقایان جدا بود و با سه خیابان فاصله!!

3)خانم توسلی دبیر همایش وقتی برای خوش امد گویی رفته بود بالای سن ، با دست پاچگی اعلام کرد که از دیدن وزیر کشور و حضور وی در جمع کوچک نمایندگان سازمان های غیر دولتی کلی ذوق زده شده!!!و دیگر نمی داند چه بگوید!!!

4)یکی از نمایند گان تشکل های خیریه ای که از مشهد آمده بود و گویا خیلی از برگزاری کارگا هها و همایش خوشش آمده بود اعلام کرد که حاضر است تمام هزینه ها از جمله هزینه بلیت رفت و برگشت قطار مهمانان و هتل و کل هزینه های برگزاری  همایشی با عنوان آماده سازی سازمان های غیر دولتی برای ظهور آقا امام زمان را  تقبل کند وتسهیل گران کارگا ههای همایش تهران هم در آنجا کارگاه ، برای همایش ظهور برگزار کنند.

اما نکته جالب آنکه وقتی این دعوت کننده از نمایندگان سازمان ها خواست تا نام و مشخصات خود را برای ارسال دعوت نامه بنویسند و به وی بدهند ، افراد علاوه بر نام خود نام خواهر و برادر و مادر و ...........7 یا 8 نفر از نزدیکانشان را هم نوشته بودند!!!! که دیگر دعوت کننده مجبور شد بگوید دوستان فقط هزینه های خودتان رایگان است و اگر می خواهید همراه بیاورید فقط میتوانیم برای هتل در خدمتشان باشیم و هزینه قطار را خودشان باید بدهند!!!!

5)در برنامه پانل که جلسه پرسش و پاسخ با حضور مسئولان دولتی بود وقتی یکی از نمایندگان سازمان های غیر دولتی رفت بالای سن و حرف هایش را زد مبنی بر اینکه اصلا ان جی او تشکیل دادن نیاز به مجوز ندارد و چرا حمایت نمی شوند و چرا باید برای ثبت یک ان جی او از هفت خوان رستم بگذریم و چرا ما را فیلتر می کنند و چرا سانسور می شویم و .......که با تشویق و دست زدن و سوت زدن مکرر شرکت کنندگان مواجه شده بود  و یکی دیگر هم از وسط جمع فریاد زد که:جانا سخن از زبان ما می گویی، دیگر نماینده وزارت کشور تاب نیاورد و گفت: دوستان غیر دولتی ! اینجا قراره دولتی ها با غیر دولتی ها تعامل داشته باشند نه تقابل. این حرف ها  و دست زدن ها چه معنی می دهد؟

7)کارگاه ها چندان با محتوا برگزار نشد. کیفیت علمی پایین. .

8)بازهم یک جورای خیلی زیاد همه چیز شعاری بود! گرچه واقعا برگزاری این همایش ها دیگر کلیشه ای شده .

9)بیشترین دلخوری ای که نمایندگان شهرهای دیگر داشتند این بود که آخرش که چی، هرچی پروژه و بودجه است نصیب پایتخت نشین ها می شه و همه پروژ ه ها را فقط بعضی ها می گیرند!! ما هم که اصلا خبر نمی شویم!!!

در پایان ، گرچه جای گله نیست اما برخورد میزبانان با میهمانان ...چندان چنگی به دل نمی زد.