نقطه سر خط

نیم ساعت پیش جلسه ی  شورا تمام شد و البته به دلیل طرح موضوعی و متاسفانه تصویب آن! در شورا، ناراحت هستم و عصبانی و البته بعد از فردا شب که با استاندار جلسه داریم، در این رابطه (یکی از پروژه های عمرانی شهر) می نویسم و توضیح می دهم.

                                        ***

اما فعلا به نظرم رسید که این سه مصوبه  را به اطلاع برسانم  تا بعد...

مساعدت جهت پرداخت به موقع عوارض نوسازی

به منظور تشویق شهروندان در پرداخت به موقع عوارض سالیانه ی نوسازی، امشب در صحن شورا مصوب شد تا در صورت پرداخت عوارض نوسازی در سه ماهه ی اول امسال(تا پایان خرداد) 20% تخفیف و در صورت پرداخت در سه ماهه ی دوم(تا پایان شهریور امسال) از 10% تخفیف و مساعدت برخوردار شوند.

معافیت سینماها از پرداخت عوارض بلیت

 به منظور حمایت از سینماها، امشب در صحن شورا، معافیت سینماهای شهر همدان از پرداخت عوارض 5% بلیت به شهرداری مورد موافقت قرار گرفت و به تصویب رسید.

افزایش نرخ کرایه تاکسی

 روز شنبه نیز افزایش نرخ کرایه ی تاکسی برای سال 87 مصوب شد. در این جلسه، فرماندار نیز حضور داشت و مواردی دیگر چون مشکلات تاکسیرانی و نظارت بیشتر بر عملکرد تاکسی های سطح شهر و ... مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

دیشب رفته بودیم صدا و سیما. برنامه ی زنده ی رادیویی داشتیم. یک مصاحبه یا گفت و گوی رادیویی  برای گزارش عملکرد یک ساله ی شورای شهر.

من بودم به عنوان رییس کمیسیون بودجه و حقوقی شورا، آقای حسنی حلم(رییس شورا)، آقای الیاسی(رییس کمیسیون عمرانی و شهرسازی) و خانم نوراله زاده.

روز نهم اردیبهشت که در واقع سالروز تشکیل شوراها بود یک مصاحبه ی مطبوعاتی داشتیم و من در رابطه با بودجه ی شهرداری توضیحاتی دادم که امسال بودجه 52 میلیارد مصوب شده است. از آنجا که اطلاعات بیشتری از من نخواستند، من هم توضیح بیشتری ندادم ، بعدا برای برخی این شبهه پیش آمده بود که چرا بودجه ی امسال از سال گذشته(86 میلیارد) کمتر شده است!! که دیشب در برنامه رادیویی توضیح دادم.

سال گذشته(86)، بودجه ی شهرداری 42 میلیارد تومان بود  و با بودجه ی سازمان های 11 گانه ی شهرداری ، مجموعا 86 میلیارد تومان  بوده است که البته هنوز تفریغ بودجه نیامده تا ببینیم  در آمد، محقق شده یا خیر و قاعدتا تا یک ماه دیگر مشخص می شود.

اما امسال بودجه ی شهرداری 52 میلیارد تومان مصوب شد. که نسبت به سال گذشته(42 میلیارد) 23% افزایش داشته است.

و امسال بودجه ی سازمان های وابسته به شهرداری مجموعا 83 میلیارد تومان است (بودجه ی سازمان عمران به تنهایی 64 میلیارد است که از بودجه کل شهرداری بیشتر است) و جمع بودجه ی شهرداری و بودجه ی سازمانهای وابسته حدود 135 میلیارد تومان می شود. بنابراین می بینیم که بودجه در کل، 55% نسبت به سال گذشته افزایش داشته است نه کاهش.

در حقیقت شهرداری یک موسسه ی عمومی غیر دولتی است و در آمد شهرداری از محل پرداخت عوارض و بهای خدمات شهروندان و موسسات تامین می شود و اعتبار دولتی ندارد، مگر برخی تسهیلات ، وام ها یا کمک های بلاعوضی که به طور موردی از سوی سازمان شهرداری های  وزارت کشور تخصیص یابد.

درآمد مناطق شهرداری نیز توسط خود مناطق تامین می شود. در واقع مشارکت مردم هر منطقه تعیین کننده ی بودجه منطقه است. و در آمد مناطق نیز در خود همان منطقه باید هزینه شود. اما به دلیل اینکه مناطق 3 و 4 جزء مناطق محروم هستند و به همین دلیل میزان مشارکت مردم در پرداخت عوارض و ...کمتر است و بودجه این مناطق محقق نمی شود و کفاف هزینه ها را نمی دهد، مناطق دیگر به عنوان کمک دهنده هستند. منطقه ی 1 معین منطقه ی 3 و منطقه ی 2 معین منطقه ی 4 می باشند. و امسال نیز از مناطق 1 و 2 اعتباراتی برای آسفالت مناطق 3 و 4  دیده شده است.

اما هر منطقه درصدی از درآمد خود را باید به حساب شهرداری ستاد(مرکزی) بگذارد.( پروژه های مهم عمرانی شهر، توسط ستاد انجام می شود)

مناطق 1و 2 هرکدام 35 درصد ، منطقه ی سه 15 درصد و منطقه ی چهار10 درصد از درآمد خود را به حساب شهرداری ستاد، واریز می کنند.

بنابراین آن ذهنیتی که بعضا وجود دارد و اینکه همه ی بودجه در بالای شهر! هزینه می شود، واقعا وجود ندارد. و حتی همان طور که توضیح دادم با وجود آنکه مناطق 1 و 2 ، خودشان مشکلات زیادی دارند و برای اجرای پروژه هایشان با کمبود بودجه مواجه اند اما بخشی از درآمدشان به مناطق محروم اختصاص می یابد (در حالیکه هر منطقه در آمدش باید توسط خودش تامین شده و در خودش هزینه شود)

اما آنچه مسلم است اینکه این مقدار بودجه، کفاف هزینه های شهرداری(خصوصا پروژه های عمرانی ) را نمی دهد. تاکید کمیسیون بودجه امسال بر شفاف  و واقعی دیدن بودجه، تکمیل پروژه ها و طرح های ناتمام و اعتبار ویژه برای تقاطع غیر همسطح فرهنگیان بود.

تاسیس سازمان سرمایه گذاری نیز از مواردی است که پیگیری شد و با تصویب اساسنامه ی این سازمان در شورا، و پیگیری برای تصویب نهایی در وزارت کشور، جهت تاسیسات درآمدزا برای شهرداری، از راهکارهای افزایش درآمدی است که امسال  دیده شده. احداث کارخانه ی سیمان و پارک ملل(البته پیشنهاد من باغ جهان نما است) در بودجه دیده شده که البته به دلیل تحریم ها، متاسفانه برای کارخانه ی سیمان کمی با مشکل مواجه شدیم(به دلیل بسته بودن LC).

...

وارد بحث بودجه شدم. برگردیم به برنامه ی رادیو.

به هر حال در پایان برنامه رادیویی، لازم دیدیم که هفته ای یکبار از طریق رادیو و با برنامه ای تحت عنوان صدای شورا ارتباط مردمی داشته باشیم. و هر بار با موضوعی و با حضور دو نفر از اعضا، مطالب و اطلاعاتی در اختیار شهروندان قرار بگیرد.

متاسفانه عدم آگاهی و اطلاع رسانی مشکلات را دو چندان می کند. دیشب یک نفر  درتماس با رادیو از اینکه مدت هاست به دنبال انشعاب گاز است و نمی تواند برای ملکش در انتهای بلوار ارم انشعاب بگیرد شکایت داشت و شورا را مقصر می دانست. و البته با این توضیح مواجه شد که ملکش در باغات واقع شده و آن بخش جزء فضای سبز حفاظت شده است  و کمربند سبز شهر است و ساخت و ساز ممنوع و هیچ اداره ای طبق قانون نمی تواند به ساخت و ساز غیر مجاز، خدمات دهد.

در نهایت با توجه به نا آگاهی ها و حق شهروندی مبنی بر داشتن اطلاعات در رابطه با وضعیت شهر و مسایل موجود، ضروری دیدیم که این ارتباط رادیویی را با مردم داشته باشیم و امیدواریم  صدا و سیما نیز همکاری کند.

خسته ام  

از این دو دست بی توان

دل گرفته ام از این همه کبود

قاصدک! 

 دوباره قصه را بخوان

راه من، 

 مسیر بی غزل نبود.

امسال برای اولین بار بعد از سال ها که روز معلم (۱۲ اردیبهشت) فرا می رسید و معلم نمونه انتخاب می شد بالاخره  نحوه ی انتخاب معلم نمونه تغییرکرده و پارامترها عوض شده و دیگر نظر شخصی مدیر مدرسه اعمال نمی شود و نیازی به اظهار نظر معلم پرورشی نیست و  تنها پوشش چادر و ... امتیازهای اینچنینی مطرح نبود و بالاخره امسال که برای اولین بار معیارهایی چون تعداد مقالات و میزان تالیفات و تحقیقات و مدارک علمی و شاگرد اولی دوره ی دانشسرا و دانشگاه و نفرات ممتاز بودن در الگوهای برتر آموزشی و میزان قبولی دانش آموزان و کیفیت کار  مد نظر قرار گرفته است (که البته این تغییرات-خود تحولی بزرگ در عرصه ی آموزش و پرورش است ) مادر من نیز (دبیر ریاضی است) معلم نمونه شد. تبریک می گویم به همه ی معلم هایی که واقعا و به حقیقت به دلایل علمی و تعهد و مسئولیت کاری نمونه شده اند.

دیروز(۱۰ اردیبهشت) روز ملی خلیج فارس بود.

امسال همزمانی طرح دوباره ی ادعای مالکیت جزایر سه گانه توسط امارات- جعل نام خلیج فارس توسط گوگل- بحث اروند رود و ... فعالان فرهنگی و اجتماعی را به برگزار ی تجمع در برابر سفارت امارات و جمع آوری امضا ترغیب کرد. شاید سکوت صدا و سیما و دولت نهم را بشکنند...

اما علاوه براین تجمع و امضاهایی که کاربران معترض به صورت آن لاین در اینجا درج می کنند و اعتراض خود را نسبت به جعل نام خلیج فارس توسط گوگل اعلام می کنند، فعالان فرهنگی به فکر جمع آوری امضای کتبی هم افتاده اند و در هر گوشه و کنار، موضوع ادعاهای واهی دولت های عربی در رابطه با تمامیت ارضی ایران را توضیح می دهند و امضا جمع می کنند. یکی از این بچه ها دردفترم برای گرفتن امضا آمده بود، همکارم هم امضا کرد و موکل همکارم که پیرمردی روستایی بود با شنیدن توضیحات که این امضاها برای چیست، گویی اشک در چشمانش جمع شده بود و گفت:دخترم! امضای من هم به درد می خوره؟ ودختر مهربانی که فعال فرهنگی است و امضا جمع می کند با اشتیاق تمام، امضای هموطن روستایی اش را در پایین برگه ثبت کرد....

راستش وقتی این همه صداقت و یکدلی را می بینم دلم می گیرد ...

اینکه خودمان به راحتی راه را برای طرح ادعا های واهی دولت های عربی هموار می کنیم ،هویت و تاریخ به هیچ گرفته می شود ... و  ...راستش این حرف ها را قبلا هم گفته ام ....و دیگر از تکرار اینکه بخواهم بگویم که تقصیر از خودمان است و از بیگانه نیست، خسته شده ام....

                                           *** 

دارد باران می آید... بوی باران چه قدر خوب است و چه قدردلم می خواهد این باران ببارد و ببارد ... (می گویند که امسال ممکن است سال خشکی باشد...) ....

شجریان بیداد را می خواند، من مست بوی باران شده ام و یاد دعای داریوش هخامنشی می افتم که:

خدایا! این سرزمین را از دروغ، خشکسالی و دشمن محفوظ بدار!