نقطه سر خط

اگر به عرش روی ، هیچ سود نباشد.

و اگر بالای عرش روی،

و اگر هفت طبقه ی زیر زمین،

 هیچ سود نباشد.

... در دل می باید که باز شود.

شمس تبریزی

دیروز پانزدهمین اجلاس بانوان عضو شوراهای مراکز استان ها بود به میزبانی شهر قزوین.

راستش در دو اجلاس قبلی (از شروع شورا ی سوم)که در تهران و اهواز برگزار شده بود بهره ای نبرده بودم جز آشنا شدن و ارتباط با زنان عضو شوراهای دیگر شهرها.  ولی اجلاس قزوین نسبت به قبلی ها  پربارتر بود  و می شد رویش فکر کرد. نقطه ضعفی که این اجلاس ها دارد و امیدوارم در دفعات بعد رفع شود، عدم تمرکزبر روی موضوعی خاص بود. و همزمان چند موضوع با هم مطرح می شد  که حل آن و پیدا کردن راهکار برای آن کار یک روز و دو روز نیست.

یکی از موضوعات مطرح شده بحث ماده ی 16 و 17 بودجه شهرداری ها بود که برای نظام مند کردن هزینه کرد آن و اختصاص سهمی از آن برای زنان کار آفرین و سر پرست خانوار، پیشنهادات و تجربه های زیادی از سوی اعضا مطرح شد و در نهایت برای آنکه بتوانیم به یک طرح جامع و کامل برسیم و کارشناسی شده باشد قرار شد کارگروهی با حضور زنان عضو شوراهای همدان و قزوین ( که هر دو شورا، هر کدام با حضور 4 زن، بیشترین تعداد زنان را در عضویت خود دارند) تشکیل شود و این کارگروه، طرح خود را برای تصویب نهایی در اجلاس بعدی ارایه دهد.

مواد 16 و 17 بودجه شهرداری ها، یک ردیف اعتباری است که برای کمک به موسسات و نهادها و اشخاص حقیقی وحقوقی و مستمندان دیده شده  و اعتبار آن از 2% کل بودجه شهرداری نباید بیشتر باشد. متاسفانه و معمولا این ردیف اعتباری درطول سال خرد خرد و با کمک ها ی مورد ی به اشخاص مستمند و .... درشهرداری ها هزینه می شود.  

موضوع بعدی بحث پیگیری پارک های بانوان در شهرها بود. تقریبا در بیشتر شهرها  احداث پارک بانوان داشت شکل می گرفت و یا احداث شده بود. همدان که اولین شهری است دارای پارک بانوان شد. و امسال هم تاکید شورا بر اتمام تملک باغ مجاور پارک بود تا به پارک فعلی بپیوندد که درحال انجام است.

اعتراضاتی که بعضا نسبت به احداث این پارک ها بوده نیز مطرح شد. ظاهرا بنا بر صحبت ها و گزارشی که خانم آباد(عضو شورای شهر تهران) ارایه کرد، به ایجاد پارک بانوان در تهران اعتراض شده است. اعتراض به اینکه این پارک ها در ادامه ی طرح تفکیک جنسیتی است و نباید اجرا شود.

جدا از این اجلاس بانوان و مطالبی که در آنجا مطرح می شود و... که بعضا جای بحث دارد .... موضوعی را می خواهم باز کنم و آن هم همین بحث پارک های مخصوص زنان است و اعتراضاتی که نسبت به آن می شود.

نکته ای که در این رابطه وجود دارد و نباید از یاد برد این است که اصلا نباید ایجاد این پارک ها را با نگاه تفکیک جنسیتی ببینیم. امری واضح است  که در جامعه ی ما به دلیل مسایل شرعی و محدودیت های قانونی، زنان نمی توانند در محیط بیرون از خانه حجاب نداشته باشند. چه زنانی که با اعتقاد قلبی و عملی به اسلام، حجاب و پوشش اسلامی را رعایت می کنند و چه زنانی که حجاب را صرفا به دلیل معاذیر قانونی رعایت می کنند. به هر حال هر دو این گروه ها در جامعه وجود دارند و این امر غیر قابل کتمان است. از سوی دیگر هر ساله با آمار رو به رشد پوکی استخوان درزنان ایرانی و ناراحتی های روحی و افسردگی روبرو هستیم. که یکی از دلایل آنها عدم تحرک و ورزش و شادی و نشاط است. احداث این پار ک ها که در آن زنان بتوانند با آزادی کامل حجاب خود را بردارند و بالاخره  از آفتاب بهره ای ببینند!، بتوانند با لباس ورزشی و آزاد نرمش کنند و بدوند و ... قطعا تاثیر به سزایی در سلامت روحی و جسمی زنان دارد.  بسیاری از زنان و دختران همدانی که امروز از پارک بانوان کوچمشکی  استفاده می کنند و ورزش صبحگاهی هر روز در آنجا برقرار است ، گله دارند که چرا کار تملک باغ مجاور زودتر انجام نمی شود تا به مساحت پارک بیفزاید ....

بنده شخصا با تفکیک جنسیتی مخالفم ولی با شرایط جامعه، به دلیل معذوریت های قانونی و شرعی که فرصت استفاده ی یکسان از فضای آزاد و آفتاب و هوای پاک برای زنان و مردان وجود ندارد، وجود این پارک ها لازم و ضروری است و نباید بگذاریم که این حداقل فضای آزاد خصوصا برای ورزش زنان، از آنان گرفته شود. (ضمن آنکه قرار نیست همه ی پارک ها زنانه  یا مردانه شوند!!!! که تفکیک جنسیتی مطرح می شود.)

به هر حال دوستانی که با این طرح مخالفند و آن را تفکیک جنسیتی می دانند، طرح جایگزین و پیشنهادی شان برای استفاده زنان از هوای آزاد و آفتاب و در رابطه با مسایلی  که گفته شد چیست؟ دقت کنیم که طرح پیشنهادی مان باید طرحی باشد که قابلیت اجرایی داشته و همگان از هر قشر و طبقه ی اجتماعی بتوانند از آن بهره مند شوند.

برگردیم به اجلاس.

آخرین مصوبات اجلاس هم پیشنهاد برگزاری جشن گلریزان برای آزادی زنان زندانی (محکومان مالی) و برای آزادی نوجوانان در کانون اصلاح و تربیت بود که قرار شد  شوراها با همکاری سازمان زندان ها و کانون اصلاح و تربیت ، برای آزادی زنان و نوجوان محکوم مالی برگزار کند.

بازدید از پروژه ی در دست اجرای پارک بانوان قزوین، برخی پروژه های سازمان بهسازی و نوسازی قزوین مانند پروزه ی بازسازی کاروانسرای سعدیه و حمام قجر از دیگربرنامه ها بود.

ناهار را هم جای همه ی شما خالی در حسینیه امینی ها (همان بنای زیبایی که فیلم کفش های میرزا نوروز در آن ساخته شده) خوردیم. ارسی ها و نقاشی های سقف و گچ بری ها و... دل آدم را حسابی می برد.

تعامل نهادها و ارگان های مختلف با شورای شهر در قزوین به نظر خوب می آمد. نیروی انتظامی، راهنمایی و رانندگی، استانداری ،فرمانداری ، میراث فرهنگی و آموزش و پرورش در تمام مدت با شورا و شهرداری برای بهتر برگزار شدن اجلاس همکاری می کردند و واقعا هم که از نظر نظم و مدیریت برنامه عالی بود و جای تشکر دارد.