نقطه سر خط

قرار بود شبکه ی 3 افتتاحیه بازی های المپیک را به طور زنده! پخش کند. اما در حقیقت این پخش زنده! فقط گفت و گوی مجری با میهمانان برنامه بود. و گهگداری به عنوان میان پرده، صحنه هایی از برنامه ی در حال اجرای در ورزشگاه را نشان می داد. صحنه هایی بریده بریده ! همراه با  سخنرانی مجری(خیابانی) !. تا رسید به مراسم رژه ی ورزشکاران که دیگر کلا پخش زنده قطع شد و مجری اعلام کرد که تا نوبت به تیم ایران برسد به بحث و گفت و گو ادامه می دهیم!! ............راستش سرگیجه ای بود این پخش زنده!!! در نهایت از تمام مراسم رژه فقط یک لحظه رژه ی تیم ایران را نشان داد و بس!

و البته متأسفانه عادت کرده ایم به این صدا و سیما و پخش سلیقه ای اش. خواهرم که دوست داشت مراسم رژه را ببیند و از عدم پخش آن ناراضی بود با روابط عمومی شبکه 3 تماس می گرفت اما شماره اشغال بود! ظاهرا تماس های زیادی گرفته بودند جهت اعتراض. چرا که ناگهان مجری(خیابانی) در حالیکه دیگر برنامه افتتاحیه به پایان می رسید، اعلام کرد که:«هموطنان زیادی تماس گرفتند و اعتراض داشتند که چرا مراسم افتتاحیه را پخش نمی کنید ؟ در حالیکه الآن ساعاتی ست که داریم این مراسم رو زنده!!! پخش می کنیم و فقط برخی تصاویر که از نظر شرعی مشکل دارند را پخش نمی کنیم. فقط!!! مراسم رژه را نشان ندادیم که اون هم فکر نمی کنم چندان جذابیتی داشته باشه که بخوایم نشون بدیم.» !!!! و البته این هم در حالی بود که مهمانان بنده خدای برنامه نیز حواسشان بیشتر به صفحه مونیتورهای داخل استدیو بود(که داشت مراسم رژه را نشان می داد) تا گفت و گوی ورزشی (البته صفحه مونیتور از چشم ما بینندگان عزیز!!! پنهان بود.)

گویا اصل قضیه فراموش شده، شاید به حق (بر عکس سلیقه صدا و سیما) زیباترین مراسم افتتاحیه المپیک همان مراسم رژه ورزشکاران باشد و بعد روشن شدن مشعل المپیک. رژه ی ورزشکاران که بعضا با لباس های سنتی و ملی خود می گذرند، دیدنی ست و در واقع نشاندهنده ی دوستی و صلح ملت ها ست که نمایندگان ملت ها با هر نژاد و زبان و مذهب در یک جا جمع شده اند و این هدف اصلی المپیک است. ضمن آنکه دیدن رژه ی تیم ملی یک کشور موقعی برای مردم آن جاذبه دارد که رژه ی تیمش در کنار سایر کشورها دیده شود و آن هنگام است که دیدن پرچم کشور از دور، موجی از شادی را برای آن ملت ایجاد می کند. در حالیکه صدا و سیما با نشان دادن تنها یک دقیقه از صحنه ی رژه ی تیم ایران، اصرار داشت! صرفا با سر و صدا و ابراز احساسات آقای خیابانی (مجری)، بینندگان را تهییج نماید!! اما حقیقتا هیچ حس غروری در بین مردم ایجاد نمی کرد.

متاسفانه عادت کرده ایم به این کج سلیقگی های صدا و سیما. بار اول که نیست و تنها به پخش افتتاحیه ی المپیک هم ختم نمی شود. به هیچ وجه هم منظورمان نیست که صحنه های غیر شرعی و غیر اخلاقی سانسور نشوند. اما چه کسی غیر شرعی و غیراخلاقی بودن آن را تعریف می کند؟ حد و مرز تا کجاست؟ با بودجه ملی و بیت المال، سلیقه ی چه کسی یا چه کسانی در ساخت و پخش برنامه ها اعمال می شود؟!!  

..... صدا و سیما سلیقه 70 میلیون نفر را نادیده می گیرد وقتی با پخش سریال های بی محتوایی که سرتاسر خشونت، دورویی، کلاهبرداری و توهین و حقه بازی را نشان می دهند و قباحت دو همسری یا چند همسری را با تکرار موضوع در سریال های مختلف از بین می برد و درواقع به نوعی آن را اشاعه می دهد. سریال هایی که در آن همه ی شخصیت ها مدام دارند سر یکدیگر کلاه می گذارند، نقشه می کشند و ریا کاری را آموزش می دهند.

صدا و سیمای ملی! بی توجه است نسبت به سلیقه ی خیل عظیم ایرانی و هویت ایرانی، وقتی که در سریال هایش فقط بر روی افراد شرور و تبهکار اسامی ایرانی می گذارد!( کاوه،هوشنگ،کوروش،خسرو،بابک و ...همواره اسامی آدم های خلاف و منفی سریال هاست). ندیده می گیرد میلیون ها زن ایرانی را وقتی همیشه در سریال هایش زنان و دختران مثبت و خوب، پوشش چادر دارند و بقیه که مانتویی هستند همیشه باید شخصیت های منفی یا نهایتا خاکستری باشند! . ندیده می گیرد اقوام ایرانی را وقتی که مضمون برنامه ها و سریال های طنزش!! به سخره گرفتن لهجه ی یک شهر یا به هر نحوعلایق یک قوم است. ندیده می گیرد ادبیات و فرهنگ ایرانی را وقتی هیچ برنامه یا سریالی ساخته نمی شود که به داستان های شاهنامه و ادبیات کهن و اسطوره های ایرانی بپردازد و............... گفتنی ها کم نیست.

*قبلا در مجله گزارش ( اینجا )  نقدی درباره ی برنامه های صدا و سیما نوشته ام.

*به دلیل کسالتی که این چند روز داشتم و منجر به بستری شدن درخانه گردید، نتوانستم این متن را به موقع(همان روز پخش افتتاحیه )تایپ کنم و در وبلاگ بگذارم. بنابراین از اینکه ازاصل موضوع چند روز گذشته ببخشید .