نقطه سر خط

برای هفته ی درختکاری که در اسفند ماه برگزار می شود هر سال سازمان پارک ها و فضای سبز برنامه هایی دارد مثل توزیع نهال. اما شما هم اگر پشنهاداتی خاص برای برگزاری برنامه در امسال دارید، برایم ای میل بزنید یا همین جا پیام بگذارید.  

امروز شهرداری بودجه ی سال ۹۰ را تقدیم شورا کرد. بر اساس بودجه ی پیشنهادی، درآمد سال آینده ی شهرداری، 014/634/835 میلیارد ریال پیش بینی شده است که نسبت به  امسال 14.8% افزایش دارد. و این در حالی ست که قیمت منطقه ای املاک افزایش داده نشده و تعرفه ی عوارض محلی سال آینده نیز که هفته ی پیش در شورای شهر مصوب شد، نسبت به امسال تغییری نداشته است. و  قطعا سال آینده و با آغاز فصل عمرانی، تبعات هدفمند شدن یارانه ها نیز تاثیر خود را بر عملکرد شهرداری و عدم تحقق درآمد خواهد گذاشت.  

ضمن آنکه بر اساس تفریغ بودجه ی سال 88 وصولی شهرداری 79% بوده است که هزینه های عمرانی 3/13% کاهش و هزینه های جاری 5% افزایش داشته است. درواقع علاوه برعدم تحقق بودجه، با وضعیت مازاد هزینه بر درآمد مواجه بوده ایم. 

وصول ارزش افزوده سهم شهرداری از بابت عوارض نفتی و گمرکی در سال آینده، یکی از راه های جبران کاهش درآمد (به دلیل عدم افزایش تعرفه عوارض و همچنین قیمت منطقه ای ) در سال آینده شهرداری عنوان شده است که پیش بینی می شود در سال آینده محقق گردد. البته من که با شرایطی که هست امیدی به تحقق آن ندارم. مطالبات شهرداری از دستگاه ها و ادارات دولتی، بانک ها و همچنین مطالبات شهرداری از بابت تخفیف در بافت فرسوده و مسکن مهر از مواردی است که هنوز به طور کامل محقق نشده است. 

حال چگونه می توان امید داشت که دولت، سال آینده که با بحث هدفمندی یارانه ها نیز، مشکلات مالی شهرداری ها افزایش خواهد یافت، به این قول(واریز سهم شهرداری ها از ارزش افزوده ) جامه ی عمل بپوشاند.

به هر حال در آمد پیش بینی شده برای سال آینده حدود 83 میلیارد تومان است و البته این رقم بدون احتساب بودجه ی سازمان های تابعه ی شهرداری است. سهم جاری از بودجه ی فوق 276/564/344 میلیارد ریال که 2/41% از بودجه را شامل می شود و سهم اعتبارات عمرانی 738/069/491 میلیارد ریال که 8/58% از بودجه را به خود اختصاص داده است.     

که البته بودجه ی فوق، امروز در شورا وصول شده که باید بررسی و تغییرات و اصلاحاتِ لازم صورت گیرد. 

فاضلابی که در رودخانه های سطح شهر جاری ست یکی از معضلات شهر است که هم بوی نامطبوع دارد و سلامت شهروندان را تهدید می کند و هم منظر شهری را نازیبا ساخته است. این وضعیت فقط مختص یک منطقه ی خاص نیست و هم منطقه ی یک را در بر می گیرد و هم مناطق حاشیه و محروم شهر را. از سال های گذشته برای رفع این مشکل، به جای طرحی برای جمع آوری فاضلاب از داخل رودخانه ها و بهسازی آن، پوشش سطح رودخانه ها به عنوان راهکار توسط شهرداری انتخاب شده و اکنون بخش بزرگی از رودخانه ها در زیر همین خیابان هاست که هرروز از روی آن رد می شویم. خیابان های بین النهرین و کولانج نمونه هایی از آن است.  

سرریز فاضلابِ خانه ها امروز در رودخانه های خضر، عباس آباد، دیوین و مرادبیگ می ریزد. اما آنچه که باید باشد این است که رودخانه های سطح شهر نباید پوشش داده شوند و ضمن استفاده از آب آن جهت فضای سبز با ایجاد فضای سبز در حاشیه ی آن به عنوان فضاهای شهری در نظر گرفته شوند، و درواقع این سرریزِ فاضلاب هاست که باید از تخلیه آن داخل رودخانه ها جلوگیری گردد. 

طرح فاضلاب شهری همدان یک طرح ملی است و اعتبارات ملی نیز دارد و چند سالی ست شهروندان هر از گاهی با حفاری خیابانی مواجه می شوند که شرکت کیسون برای اجرای مَنهول ها و ... انجام می دهد. در صورت اجرای کامل این طرح و اجرای کُلِکتورها، فاضلاب از رودخانه ها جمع خواهد شد، درحالیکه اکنون این رودخانه ها هستند که متاسفانه دارند کار کلکتورها را انجام می دهند.   

از ابتدای دوره ی سوم شورا، عدم پوشش رودخانه ها مدنظر بود و تنها دیواره سازی رودخانه ها برای جلوگیری از سقوط کودکان داخل رودخانه انجام شد و در برخی مناطق نیز به دلیل غیرقابل تحمل بودن بوی نامطبوع و مسایل بهداشتی آن، از سازه های سبک جهت پوشش موقت رودخانه استفاده شد.  

حدودا همان سه سال پیش بود و آغاز دور سوم شورا، از آقای کهریزی(رییس پیشین آب و فاضلاب استان) پرسیدم که طرح کی به اتمام خواهد رسید و ایشان گفتند سه سال دیگر و اینکه در سال 90 کل فاضلاب از آب رودخانه تفکیک خواهد شد. 

اکنون سه سال بعد است ولی هنوز طرح فاضلاب به پایان نرسیده و با توضیحاتی که آقای رحیم فر (رییس فعلی سازمان) در جلسه ی این هفته ی کمیسیون عمرانی و شهرسازی شورای شهر دادند به نظر می رسد که با وجود زحمات ایشان هنوز متاسفانه راه درازی در پیش است. البته پیش از این نیز ظاهرا آقای فتاح (وزیر نیروی پیشین) گفته بود که سال 1377 زمان گشایش پروژه است در حالیکه تا سال 1377 تنها 50% پیشرفت فیزیکی پروژه بوده است!. 

بر اساس گفته های آقای رحیم فر، تاکنون 82 میلیارد تومان هزینه شده اما دلیل تاخیرِ کار، یکی مباحث مالی ست که اگر اعتبارات خوب تخصیص پیدا کند، در تسریع کار موثر است و دیگری تغییراتی است که در نظر مشاور ایجاد شده که بعضا نیاز به سه میلیارد اعتبار اضافی ست!. و اینکه در کل برای اتمام طرح 130 میلیارد تومان دیگر اعتبار نیاز است برای شبکه ی داخلی شهر و تکمیل تصفیه خانه.  

در نهایت آنچه که مربوط به سوال شورا بود و اینکه بالاخره کی این فاضلاب از رودخانه ها جمع می شود این بود که تصفیه خانه آماده بهره برداری است اما از 57 کلکتور، 13 تای آنها اجرا شده که فقط حدود 25 تا 30% فاضلاب شهر را می تواند به سمت تصفیه خانه هدایت کند. و البته تا پایان طرح و اجرای کاملِ 44 کلکتور دیگر، نمی توان اقدامی در خصوص جمع آوری فاضلاب کرد چرا که به هم مرتبطند و باید طرح کامل اجرا شود. بنابراین نمی توان به نوعی مثلا فاز به فاز اجرا شود که مثلا یک رودخانه آزاد شود و شهرداری نیز بهسازی یک رودخانه را به انجام رساند. 

البته گذشته از سرریز فاضلاب ها، ریختن فاضلاب به قنات ها هم توسط برخی شهروندان صورت می گیرد به طور مثال در محله ی حاجی. جدا از بحث فرهنگ سازی، ریختن فاضلاب داخل قنات و رودخانه جرم است که البته متولی اصلی پیگیری و اعلام جرم نیز سازمان محیط زیست می باشد. در نهایت پیشنهاد من برگزاری جلسه ای مشترک با سازمان محیط زیست و آب فاضلاب و شهرداری و بهداشت جهت پیگیری موضوع بود. برخی سازمان ها ظاهرا هیچ توجهی به آنچه وظیفه ی ذاتی آنهاست ندارند. 

سال 2010 سال آب پاک و دنیای پاک توسط سازمان ملل (UN) نامیده شده بود و اکنون چند روزی است که سال 2010 به پایان رسیده است.   

کودکانِ کار و خیابان، موضوعی ست که بسیار درباره آن حرف زده شده و دلسوزی هایی صورت گرفته و قوانینی برای حمایت از آنان و ساماندهی وضعیت آنها مصوب شده است که متاسفانه همه در عرصه ی عمل متروک مانده اند. قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب 1382 مجلس، آیین نامه اجرایی ممنوعیت بدترین اشکال کار کودکان و نوجوانان مصوب 1383 هیات وزیران و  آیین نامه ی ساماندهی کودکان خیابانی مصوب 1384 هیات وزیران در این خصوص پیش از این تصویب شده و سازمان ها و نهادهای مجری مشخص شده اند.

اما آنچه می بینیم حضور بیشتر کودکان در خیابان ها و سر چاهار راهها و کارگاه هایی است که ناظران اداره کار هم هیچ گزارشی در این باره نمی دهند.

در سیزدهمین نشست مشورتی زنان عضو شوراها که دیروز در تبریز برگزار شد، طرح الزام شهرداری به مشارکت و حمایت از برنامه های ساماندهی کودکان کار و خیابان مصوب شد. طرح های مجمع مشورتی زنان عضو شوراها پس از تصویب توسط اعضای شورا به شورای شهر  خود پیشنهاد می شود که در صورت تصویب شورای شهر، در هر شهر اجرایی خواهند بود.

طرح نامبرده نیز دیروز در 8 ماده و در تبریز مصوب شد که مفاد اصلی طرح را در زیر می آورم. دوستانی که در این خصوص پیشنهادات اصلاحی دارند می توانند از طریق ای میل یا درج پیام در همین جا، پیشنهاد خود را مطرح کنند تا پیش از مطرح کردن آن در شورای شهر، از نظرات دوستانِ صاحب نظر استفاده کنم. قطعا نظرات شما در بهتر شدن طرح مزبور موثر خواهد بود.

چنانچه مایل به مطالعه کامل طرح بودید، متن کامل برایتان ای میل خواهد شد.

email: mnajafiragheb@gmail.com 

برخی از مفادِ طرحِ الزام شهرداری به مشارکت و حمایت از برنامه های ساماندهی کودکان کار و خیابان

ماده ی یکم: با استناد به بندهای دوم،چهارم ماده ی 71 قانون تشکیلات و وظایف و انتخابات شوراها مصوب 1375 و الحاقات بعدی آن و بر اساس آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی مصوب هیات وزیران و در جهت تکریم شخصیت انسانی شهروندان و ضرورت کاهش آسیب های اجتماعی شهری و توجه به کودکان و نوجوانان، شهرداری موظف است با همکاری و مشارکت سایر دستگاه های اجرایی ذیربط از جمله سازمان بهزیستی کشور، تشکل های غیردولتی، نیروی انتظامی، در جهت اجرای مفاد مصوبه آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی مصوب 1384 هیات وزیران اقدامات لازم به شرح ذیل را معمول دارد.

الف: همکاری و مساعدت در تهیه بانک اطلاعات و شناسایی کودکان کار و خیابان با همکاری سازمان های اجرایی ذیربط و پالایش و به روزرسانی این اطلاعات هر شش ماه یکبار.

ب:همکاری و مساعدت در تامین و تخصیص فضای فیزیکی مناسب در جهت اجرای مراحل ساماندهی.

ج:تامین امکانات موردنیاز ساماندهی.

د: همکاری و مساعدت در تهیه و اجرای برنامه های آموزشی توانمندسازی و حرفه آموزی با دستگاه های ذیربط.

ه: احداث، تجهیز و توسعه ی پایگاه های سیار و ثابت به منظور ارایه ی خدمات فوری و سرپایی به کودکان کار و خیابان.

و: ارایه ی خدمات آموزشی، ورزشی، تفریحی، پزشکی بهداشتی و تغذیه به کودکان کار و خیابان و مساعدت جهت بازگرداندن آن ها به آغوش خانواده و درصورت نیاز همکاری جهت مساعدت به خانواده های آنان.

ز: سایر اقدامات حمایتی عنداللزوم در چارچوب تصمیمات کارگروه اجتماعی استان.

ماده ی دوم: شهرداری موظف است به منظور حسن اجرای این مصوبه کارگروه حمایت از ساماندهی کودکان کار و خیابان را با شرکت افراد ذیل تشکیل دهد:

الف:شهردار یا نماینده تام الختیار وی.

ب: رییس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای شهر.

ج: معاون فرهنگی اجتماعی یا مسئول فرهنگی اجتماعی شهرداری.

د:نماینده تام الاختیار سازمان بهزیستی.

نماینده تام الاختیار نیروی انتظامی.

نماینده تام الاختیار کمیته امداد.

نماینده تام الاختیار فرمانداری.

تبصره: علاوه بر نمایندگان ذکر شده جهت عضویت در این کارگروه بنا به تشخیص کارگروه و حسب مورد و ضرورت دبیر خانه کارگروه از افراد حقیقی و یا نمایندگان افراد حقوقی ذیربط جهت شرکت در جلسات دعوت می نماید.

ماده ی سوم: وظایف کارگروه

الف: سیاست گذاری، برنامه ریزی، هماهنگی، هدایت و نظارت عالیه به منظور حمایت از برنامه های ساماندهی کودکان کار و خیابان به منظور جذب و مشارکت و ارتقای سطح همکاری و هماهنگی بین بخشی در سطح شهر در ابعاد ستادی و اجرایی.

ب: اتخاذ تصمیمات مشترک در زمینه ساماندهی کودکان کار و خیابان و اقدامات اجرایی لازم جهت حل مسائل مشکلات و نارسایی های حضور کودکان کار و خیابان در سطح شهر.

ج:تهیه تدوین و تصویب دستور العمل های لازم جهت حمایت از برنامه های ساماندهی کودکان کار و خیابان.

...

                                                            ***

ایرادی که در این طرح وجود داشت،این بود که تعریفی از کودک و کودک کار و خیابان در مقدمه طرح نشده بود که پیشنهاد من اضافه کردن تعاریف بود بر اساس ماده ی یک پیمان نامه حقوق کودک و تعاریف یونیسف در سال 1998.

بر این اساس کودک به کلیه افراد زیر 18 سال اطلاق می شود و کودکان کار و خیابان به کودکانی اطلاق می گردد که در شهرهای بزرگ برای ادامه بقای خود مجبور به کار یا زندگی در خیابان ها هستند. که مقرر شد اضافه شود.

مشکل دیگر از نظر اینجانب بحث کارگروه اجتماعی استان است که با وجود اینکه بر اساس آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی موظف به پیگیری و تبیین وظایف دستگاه های ذیربط است، در بسیاری از استان ها تشکیل نشده و وظیفه خاصی بر اساس آیین نامه ی فوق بر عهده دستگاه های اجرایی گذاشته نشده است و در گام اول باید این کارگروه تشکیل و فعال شود.

به هر حال همکاری شهرداری با نهادهای ذیربط می تواند کمک موثری برای این کودکان بی پناه باشد.

 پرواز ساعت 3:15  بعد از ظهر است و ساعت 2:55 در فرودگاه تبریز سوار هواپیما می شویم. خوشحال و متعجب از اینکه تاخیر ندارد. مسافران همه نشسته اند و کمربندها بسته و درها بسته و آماده ی حرکت که ... خیر هواپیما حرکت نمی کند و بعد از چند لحظه مهماندار می گوید: مسافران عزیز! بنزین هواپیما نشتی دارد! به آرامی هواپیما را ترک کنید!. مسافرها هراسان و کاملا به آرامی!! هواپیمای فوکر 100 را ترک می کنند و سوار اتوبوس ها شده و به سالن ترانزیت می رویم. دوباره می گویند مشکل حل شده و به هواپیما برمی گردیم اما در جلوی چشم همه ی مسافران بنزینی که می ریزد نمایان است. سوار می شویم اما تا حدود یک ساعت بعد همچنان ما مسافران در هواپیما نشسته ایم و همچنان در فرودگاه هستیم. تا اینکه ساعت 4:15 و با یک ساعت تاخیر! بالاخره خلبان به میان مسافران می آید و می گوید که مشکل حل شده، نگران نباشید، الان پرواز می کنیم. مسافران معترضند که آیا ایمنی دارد و آیا با همین هواپیما می رویم یا نه. و وقتی مطمئن می شوند که با همین هواپیما می رویم چند نفری پیاده می شوند و می گویند اگر تضمین می کنید که مشکلی پیش نمی آید می آییم اگرنه بلیت را پس می دهیم. خلبان می گوید تضمینی نیست  و اگر می خواهید می توانید بروید و بلیت را پس بدهید. عده ای می روند و من هم مانند بقیه به سیستم هوایی مان اطمینان می کنم!! که چاره ای جز اطمینان هم ندارم. ساعتی بعد در فرودگاه مهر آباد هستم!. برخی هنگام پیاده شدن می گویند:این بار هم به خیر گذشت!!