نقطه سر خط

چندروزی ست و در واقع بعد از اعلام شدن نرخ تاکسی که پس از 9 ماه و با تاخیر اعلام شد، رانندگان تاکسی به این مصوبه اعتراض دارند و با برگزاری تجمع که روز اول در شورای شهر بود و بعد از آن جلوی فرمانداری و استانداری، نسبت به نرخ کرایه ها نارضایتی خود را اعلام می کنند..

در واقع اگر این افزایشی که الان صورت گرفته از ابتدای سال 89 صورت می گرفت اکنون شاهد اعتراض رانندگان تاکسی نبودیم، چراکه افزایش نرخ طبق رویه هر سال صورت گرفته بود بدون هیچ مشکلی. ولی بعد از 9 ماه تاخیر و آن هم همزمانی با هدفمند شدن یارانه ها و افزایش نرخ سوخت، نارضایتی ایجاد می کند. وقتی از ابتدای سال نرخ جدید اعلام نمی شود، باید اکنون انتظار اعتراض هم داشت.

نرخ پیشنهادی، که با تاخیر زیاد و به جهت آنکه خواسته شده بود فعلا افزایشی صورت نگیرد، در شورای شهر مصوب شد، در واقع نرخی بود که پیش از آن استانداری و فرمانداری بر آن توافق کرده و گفتند که گفته شده همین مصوب شود! و البته من (فارغ از پایین یا بالا بودن نرخ)، به این نحوه رسیدگی به لایحه پیشنهادیِ! نرخِ تاکسی اعتراض داشتم و اینکه اگر قرار است قبلا تصمیم گرفته شود، پس لزوم تشکیل و وجود شورا در چیست. حتی گفته شده بود باید این نرخ برای سال 90 هم باشد که پیش از این و در پُست قبلی توضیح داده ام. به هر حال در صحن شورا، نرخ پیشنهادی!! بدون بررسی دیگری مصوب شد!. فقط با اینکه این نرخ برای سال 90 هم باشد مخالفت گردید. به این  نکته آقای حسنی حلم هم در مصاحبه ای اشاره کرده اند.

نکته ی دیگری که باید اشاره کنم اینکه اینگونه مطرح می شود که افزایش نرخ تاکسی در همدان بالاتر از میزان تعیینی وزارت کشور بوده و اینکه آنچه وزارت کشور اعلام کرده 15%افزایش بوده و همدان تا 25% افزایش داده است.

نخست آنکه افزایش در برخی شهرها، از همدان هم بیشتر بوده است مانند سنندج که تا 50% هم افزایش داشته. دیگر آنکه، وزارت کشور وظیفه تعیین نرخ تاکسی را ندارد که بخواهد میزان تعریف کند. تعیین و تصویب نرخ تاکسی با شورای شهرهاست نه وزارت کشور. بنابراین اینکه وزارت کشور درصدی را برای افزایش تعیین کرده، صرفا می تواند در حد پیشنهادی برای شورای شهرها باشد و تکلیفی برای شورای شهر ایجاد نمی کند.

در نتیجه هر شهری مختار است با توجه به وضعیت و شرایط موجود خود، درصدی کمتر یا بیشتر در نظر بگیرد. اگرچه مسئولان استانی آن را به مثابه ی یک تکلیف برای شورای شهر قلمداد کرده و فقط تصویب صوری را از شورای شهر می خواهند.

در هر صورت همچنان که قبلا هم گفته ام، چنانچه دولت برنامه و راهکارهای حمایتی از تاکسی داران داشته باشد، من و  اعضایی که با این نحوه تصویب مخالف بودیم، با افزایش نرخ تاکسی موافق نخواهیم بود.

از آنجا که شهرداری ها خودگردان هستند و بودجه دولتی ندارند و عمدتا از عوارض وصولی از شهروندان، درآمد کسب می کنند، به همین دلیل طبق بند 26 ماده  55 قانون شهرداری، به شهرداری ها اجازه داده شده است تا هر سال با تدوین قوانینی جهت وصول عوارض و بهای خدمات(مانند:عوارض پروانه، تغییر کاربری، تفکیک و ...) که باید بر اساس بند16 ماده 71 قانون تشکیلات وظایف و انتخابات شوراها، به تصویب شورای شهر هم برسد نسبت به این امر اقدام نمایند. ضمن آنکه عوارض فوق برای هرسال باید تا 15بهمن سال قبل اعلان عمومی شود. 

این روزها موقع تصویب عوارض است که وقت بسیار زیادی هم می گیرد و اهمیتش به اندازه تصویب بودجه شهرداری ست. 

شهرداری لایحه پیشنهادی اش را داده و در شورا در دست بررسی است. شهروندانی که پیشنهاداتی داشته باشند می توانند اینجا پیام بگذارند یا از طریق ای میل پیشنهادات خود را مطرح کنند.(email: mnajafiragheb@gmail.com)

در ضمن تعرفه عوارض سال 89 در اینجا قابل دسترس و استفاده می باشد. تعرفه ی پیشنهادی سال آینده تغییر چندانی نسبت به تعرفه 89 نداشته و تقریبا افزایشی نیز ندارد.  

نرخ کرایه تاکسی برای سال ۸۹ تا دیروز افزایش پیدا نکرده بود. یعنی البته در اسفند ۸۸ پیشنهاد افزایش توسط سازمان تاکسیرانی داده شده بود ولی گفتند که گفته اند! فعلا نرخ کرایه تاکسی افزایش پیدا نکند. و هر بار که درصحن شورا مطرح می کردم که کرایه تاکسی افزایش پیدا نکرده و این، هم به ضرر تاکسی داران است و هم مردم (چرا که همراه با افزایش تورم در هر سال که همه چیز گران می شود حق است که کرایه تاکسی هم افزایش پیدا کند و هم اینکه با عدم افزایش به شکل قانونی، برخی رانندگان خودشان نرخ را بالا می برند و مسافران هم سرگردان در نرخ واقعی تاکسی می مانند)، گفته می شد که گفته اند! بعد از هدفمند شدن یارانه ها، نرخ ها را افزایش دهید!  

 تعیین نرخ تاکسی ها به پیشنهاد سازمان تاکسیرانی و اواخر اسفندماه هر سال برای سال بعد صورت می گیرد که بعد از تصویب در شورای سازمان تاکسیرانی، در شورای شهر مطرح و باید به تصویب شورای شهر برسد. این رویه برای امسال بسیار با کندی صورت گرفت!!! به همان دلیلی که دربالا توضیح دادم و کرایه تاکسی تا دیروز برای سال 89 افزایش داده نشده بود، تا اینکه دیروز در صحن  رسمی شورا، لایحه ی افزایش نرخ تاکسی سال 89! مطرح شد.  

در لایحه ی پیشنهادی، افزایش برای دو سال بود! یعنی هم شامل این سه ماه باقی مانده از سال 89 و هم سال آینده یعنی 90!  

و باز هم گفته شد که گفته اند! این افزایش برای دو سال باشد و دیگر تا سال 91 کرایه تاکسی افزایش پیدا نکند(درحالیکه درصد افزایش داده شده مطابق رویه هر سال و برای یک سال بود). 

گفته شد سیاست دولت این است که کرایه تاکسی گران نشود! و تاکیدات مقامات دولتی این بوده است و به همین جهت شورای سازمان که ریاست آن هم با معاونت عمرانی استاندار است، افزایش نرخ را دو ساله دیده است .  

من هم می دانم که با هدفمندی یارانه ها، فشار اقتصادی بر مردم وارد می شود و باید تلاش کرد که نرخ ها افزایش نیابد اما چرا همه چیز گران شود، اما کرایه تاکسی نه. تاکسی داران چه گناهی کرده اند که بایستی بارِ اهداف اقتصادی دولت را به دوش بکشند. افزایش نرخ سوخت هیچ تاثیری بر نرخ حمل و نقل نمی گذارد؟ سیاستِ دولت این است که هزینه آب و برق و گاز و سوخت و هر آنچه به درآمد دولت بر می گردد افزایش یابد و درعوض برای جبران این افزایش، درمورد هرآنچه مستقیما به درآمد مردم ( برخی مشاغل ) بر می گردد افزایشی صورت نگیرد! دولت اصرار دارد  برای آنکه نارضایتی مردم از گرانی بیشتر نشود، دیگر کرایه حمل و نقل گران نشود!! که این ، نه منطقی ست و نه عادلانه. اگر سیاست اقتصادی ای اشتباه است باید اشتباهات اصلاح شود که کمترین فشار بر مردم وارد شود نه اینکه قشری از مردم (تاکسی داران) تاوان اصلاحاتِ! اقتصادی را بدهند. چنانچه سیاست دولت آن است که نرخ حمل و نقل افزایش نیابد بایستی جایگزین هایی برای متصدیانِ حمل و نقل و جهت جبران این عدم افزایش پیشبینی شود.

همین دیر اعلام شدنِ افزایش نرخ تاکسی موجب ایجاد بی نظمی  و تخلفات در دریافت کرایه شده است و بعضا رانندگان خودشان نرخ ها را افزایش داده بودند! تاکسی هایی که تاکسی متر دارند از جمله تاکسی های ترمینال(که بعد از کلی پیگیری بالاخره تاکسی متردار شدند) به دلیل عدم افزایش نرخ، بعضا از ابتدای امسال تاکسی مترهای خود را روشن نمی کردند، چرا که برایشان صرف نمی کرد و رقمی که تاکسی متر نشان می داد با توجه به افزایش هزینه ها، پایین بود. 

این بی نظمی ها و سرگردانی مسافران و تاکسی داران در نرخ واقعی تاکسی در 9 ماه گذشته چه نتیجه ی مثبتی داشته که باز مطرح می شود کرایه تاکسی درسال آینده هم افزایش پیدا نکند و همین نرخ باقی بماند؟  

به هر حال آنچه دیروز در شورای شهر مصوب شد افزایش نرخ برای سه ماه آینده(مثلا سال 89) بود و با پیشنهادِ افزایش برای دو سال (یعنی که این افزایش شامل سال 90 هم بشود) مخالفت گردید.     

                                                           *** 

 نکته: 

بعد از نوشتن این مطلب، یکی از خوانندگان اظهار کردند که برای تاکسی داران و در راستای هدفمندی یارانه ها پیش از این تسهیلات و وام تعلق گرفته و مبالغی نیز به حساب ایشان واریز شده است.  

ضمن دقت نظر دوستان در مطالب بنده، در این خصوص  لازم  به توضیح است که: 

نخست آنکه اینجانب مخالف حذف یارانه ها نیستم اگرچه انتقاداتی نسبت به اجرای طرح دارم. 

دیگر آنکه تا آنجا که اینجانب اطلاع دارم و عملکرد سازمان تاکسیرانی در شورای شهر مورد بررسی قرار می گیرد، هیچ مبلغ اضافه ای غیر از همان 81 هزار تومان که برای همه شهروندان داده شده برای تاکسی داران واریز نشده است و هیچ وام و تسهیلات خاصی، پیش از این و تاکنون به آنها داده نشده است.  

البته قرار است که کارت شارژی با مبلغ 500 هزار تومان، به رانندگان تاکسی داده شود که بلاعوض نبوده و با بهره 4% باید بازپرداخت گردد که آن هم از ابتدای سال بعد اجرایی می شود و بر اساس گفته ی یکی ازمسئولان استانی (که من از ایشان پرسیدم) اجرای آن هم احتمال دارد و قطعی نیست،اگرچه آقای رویانیان در این باره مصاحبه کرده اند. 

ضمن آنکه بر فرض اجرای این طرح،قرار است ازسال آینده صورت بگیرد و 9 ماه گذشته از سال 89 را که نه کرایه افزایش یافته بود و نه مبلغی به حساب تاکسی داران واریز شده بود را شامل نمی شود. 

البته قطعا و چنانچه دولت برای تاکسی داران طرح حمایتی داشته باشد، شورای شهر نیز برای سال 90 نرخ تاکسی را افزایش نخواهد داد، اما در غیر اینصورت چاره ای جز افزایش نیست.   

پیش تر از این ، همیشه می شنیدم از بزرگتر ها(آنها که سن و سالی از ایشان گذشته بود) که دوران ما این طوری بود و آن طوری بود و مثل الان که نبود و ... و خوش به آن روزها ...

حالا من هم کمی  که به گذشته ها سرک می کشم می بینم که  سن وسالم! دیگر به من هم اجازه می دهد که بتوانم  برای نسل جدیدتر از گذشته ها تعریف کنم و اینکه ما اینطوری بودیم و دوره ی ما این جوری بود و ... و در آخر هم با حسرت بگویم: خوش به آن روزها... . حتی اگر دوره ی کودکی مان با اول انقلاب و جنگ و تحریم و ... همراه بوده باشد.

امشب هم شب یلدا یا شب چله است. شب زایش خورشید. شب پیروزی کاوه بر ضحاک. و حالا یاد گذشته می افتم که شب یلداهایمان چه جوری بود و بگویم یادش به خیر چه روزهایی بود. البته نمی خواهم خیلی دور بروم. منظورم همین 7-8 سال گذشته است. اینکه با بچه های NGO ها و با تمام سختی ها و خالی بودن دستهایمان سعی می کردیم جشن شب چله را در شهر وبه شکل عمومی برگزار کنیم ... روزهایی که آجیل شب چله را در پارچه های ساتن رنگی می ریختیم و با شور و نشاط بین مردم تقسیم می کردیم. روزهایی که سعی می کردیم شب چله ای  خاطره انگیز برای مردم بسازیم تا بزرگترها هی نگویند شب چله هم شب چله های قدیم. ولی... نمی دانستیم که روزی هم خودمان به یاد آنروزها که دیگر نیست افسوس می خوریم.

حقیقتا این روزها خیلی ها دل و دماغ ندارند.دم درِ آجیل فروشی ها صف بسته اند برای خرید آجیل شب چله ولی لبخندی بر لبشان نیست. این روزها یارانه، تحریم، فتنه،بازداشت،بیگانگان، ترور و ... واژه هایی ست که هرروز و هزار بار می شنویم. واژه های این روزهایمان، رنگی نیستند و یکسره خاکستری اند...

و خلاصه امشب، من هم  در دل گفتم خوش به آن روزها و فال حافظ شب چله ام را گرفتم به نیت روزهای خوشی که در آینده برای مردمم خواهد آمد ...

دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد/ کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک وجود ما را از آبِ دیده گِل کن / ویران سرای دل را گاه عمارت آمد

این شرح بی نهایت کز زلف یار گفتند / حرفی ست از هزاران کاندر عبارت آمد

امروز جای هرکس پیدا شود ز خوبان / کان ماه مجلس افروز اندر صدارت آمد 

در کنکور امسال، رتبه اول کشور در علوم انسانی و علوم تجربی متعلق به دو دختر همدانی بود. پگاه پزشکی از دبیرستان حضرت آمنه همدان در علوم انسانی و راضیه خزایی از دبیرستان فرزانگان همدان در علوم تجربی. شورای شهر و شهرداری هم از همان زمان اعلام نتایج کنکور، به دلیل افتخار آفرینی این دو و کسب رتبه های اول کشور، قصد تجلیل داشت که به دلیل آنکه با آموزش و پرورش برای برگزاری مراسم باید هماهنگی هایی صورت می گرفت با تاخیر و امروز مراسم برگزار شد. هدیه ی شهرداری و شورای شهر هم دو دستگاه خودروی پراید بود. در این مراسم شهردار قول داد که اگر این نتایج در سال آینده هم تکرار شود به نفرات برگزیده همین جایزه را خواهیم داد.

هدف شورای شهر و شهرداری از برگزاری این مراسم، علاوه بر تجلیل از این دو برگزیده، تشویق سایر دانش آموزان بود و به همین دلیل در جلسه ی هماهنگی با آموزش و پرورش قرار شد که دانش آموزانِ سال آخر دبیرستان و پیش دانشگاهی حضور داشته باشند ولی در مراسم امروز  فقط از مدارس دخترانه دانش آموزان را آورده بودند و پسرها غایب!. این درحالی بود که تاکید شورا در همان جلسه ی هماهنگی، حضور دانش آموزان دختر و پسر بود که البته در دو سمت مجزا بنشینند. با این حال پسرها را به مراسم نیاورده بودند. گویا مراسم های تجلیل و قدردانی هم زنانه-مردانه است!. مسئولان آموزش و پرورش، دلیلِ نیاوردن دانش آموزان پسر را عدم توانایی در کنترل آنها دانستند و اظهار می کردند که حضورِ همزمانِ دانش آموزان دختر و پسر مشکل آفرین می شد و نمی شد کنترلشان کرد!

حقیقتا تاسف آور است. چه راحت انگِ بی اخلاقی به دانش آموزانِ نوجوان زده می شود که گفته شود حضور همزمانشان مشکل ایجاد می کند و به نظرم این اهانت به نوجوانانی است که اگرچه در سن حساس و پرخطری هستند و ممکن است شیطنت هایی هم داشته باشند اما نباید آنها را مشکل آفرین و یا به تعبیری دیگر بی اخلاق خواند. کمی بیندیشیم، جداسازی ها و تفکیک جنسیتی در طول این سال ها چه نتیجه ای داشته؟ آیا چاره ساز بوده؟ اگر سی سال تفکیک جنسیتی و سال ها تاکید بر عدم هرگونه رابطه ی دختران و پسران با یکدیگر (به جای آموزشِ داشتن ارتباطی صحیح) نتیجه ی مثبت داشته چرا حالا حتی از حضور همزمانِ دختران و پسران دانش آموز 17-18 ساله در یک سالن همایش (حتی با حضور مسئولان و مربیان) و آنهم برای مراسمی یکی دو ساعته، اینقدر هراس است؟!